പോക്കേഴ്സ് ഫിലോസഫി/പോക്കോസഫി ഗ്ലോസറി
15 years ago
Mischief, mostly
കേരളത്തിലെങ്ങും കോളറ കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. അനവധി രാഷ്ട്രീയപ്രവര്ത്തകന്മാര് ഗ്രാമസേവാസംഘത്തിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തില് നാടുനീളെ രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതിലും ശവം മറവുചെയ്യുന്നതിലും ഉദ്യുക്തരായിരുന്നു. അവര്ക്കു രോഗങ്ങളെ എതിര്ക്കുന്നതോടൊപ്പംതന്നെ കമ്യൂണിസ്റ്റ്കാരുടെ കുപ്രചരണത്തോടും മല്ലിടേണ്ടിവന്നു. ഗ്രാമസേവാസംഘം പ്രവര്ത്തകന്മാര് ജാപ്പ് ഏജണ്ടുമാരാണെന്നും അവര് കൊടുത്തിരുന്ന മരുന്ന് വിഷമാണെന്നും കമ്യൂണിസ്റ്റ്കാര് സാധുക്കളുടെ ഇടയില് പറഞ്ഞുപരത്തി. ആ മരുന്നിന്നു കമ്യൂണിസ്റ്റ്കാര് പേരിട്ടത് "അഞ്ചാംപത്തിപ്പൊടി"യെന്നായിരുന്നു.ക്വിറ്റിന്ത്യാ സമരകാലത്തെ പാളിച്ചയ്ക്ക് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തത് കോളറക്കാലത്തെ humanitarian work ലൂടെയാണെന്ന് ഒരു വാദമുണ്ട്. അതിന് ഇങ്ങനെയും ഒരു വശമുണ്ടെന്നാണ് കേശവന് നായര് പറയുന്നതില്നിന്നു മനസ്സിലാവുന്നത്. കസ്തൂര്ബായുടെ മരണവാര്ത്തയറിഞ്ഞപ്പോഴുണ്ടായ ഹര്ത്താലിനെ കമ്യൂണിസ്റ്റുകള് കോഴിക്കോടു നഗരത്തില് പരസ്യമായി വിലക്കുകയുണ്ടായെന്ന് പുസ്തകത്തില് കാണുന്നുണ്ട്.
വി ഏ കേശവന് നായര്, ഇരുമ്പഴിക്കുള്ളില്, മാതൃഭുമി, 1954 (രണ്ടാം പതിപ്പ്), പുറം 22.
സാഹിത്യരചനയും ആസ്വാദനവും തികച്ചും വ്യക്തിഗതമായ ഒരു വ്യാപാരമാണ്. സാമൂഹ്യമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആയ യാതൊരു ലക്ഷ്യവും സാഹിത്യ രചനയ്ക്ക് ആവശ്യമില്ല. ആ അര്ത്ഥത്തില് കല കലയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ്. ഈ സത്യം കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരായ ഞങ്ങള് വേണ്ടത്ര മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.ഇ എം എസ്സിന്റെ പതിവു വര്ത്തമാനത്തില്നിന്നു വളരെ വിഭിന്നമായ ഒരു നിലപാടാണിത്. താന് തെറ്റുതിരുത്തുന്നവനാണ് എന്ന തോന്നലുണ്ടാക്കാനായി പല വിഷയങ്ങളിലും പല കാലങ്ങളിലും ഇത്തരം നാടകീയമായ നിലപാടു മാറ്റങ്ങള് ഇ എം എസ് അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
"സാമൂഹ്യമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആയ യാതൊരു ലക്ഷ്യവും സാഹിത്യ രചനയ്ക്ക് ആവശ്യമില്ല" എന്നത് കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരല്ലാത്ത സാഹിത്യകാരന്മാരെക്കുറിച്ച് തികച്ചും ശരിയാണ്.താന് ഭാഷാപോഷിണിയില് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള് ഉദ്ധരണി ചിഹ്നമിട്ട് ആവര്ത്തിച്ച് അതിന് അളിഞ്ഞ മറുപടി പറഞ്ഞ ഈ വങ്കന് സൈദ്ധാന്തികന് പക്ഷേ പിന്നെയും ഒരു മൂന്നു വര്ഷം കഴിഞ്ഞ് ഇതേക്കുറിച്ച് ചോദിച്ച ഒരു ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരിത്തി തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നില് "സാമൂഹ്യമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആയ യാതൊരു ലക്ഷ്യവും സാഹിത്യ രചനയ്ക്ക് ആവശ്യമില്ലെന്നു" ഞാന് പറയുകയുണ്ടായില്ല.തിരുനല്ലൂര് കരുണാകരന് ഭാഷോപോഷിണിയില് എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തില് 1991 ലെ ഇ എം എസ്സിന്റെ നിലപാടുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് അന്നത്തെ ഭാഷാപോഷിണിയില്നിന്ന് ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുതിയ ലേഖനത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു 1995 ലെ ചോദ്യം. ആ ഉത്തരം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ:
എന്റെ സാഹിത്യനിരൂപണപരമായ കാഴ്ചപ്പാടില് വന്ന പുരോഗതിയാണ് ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.തൊലിക്കട്ടിയിലുണ്ടായ വര്ദ്ധനകൂടി ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ലേ?

രണ്ടു മാസംകൊണ്ട് 1500 മൈല് സഞ്ചരിച്ച് പട്ടിണി ജാഥ മദിരാശിയിലെത്തി. (പുറം 34)രണ്ടായിരത്തി നാന്നൂറിലധികം കിലോമീറ്റര് മദിരാശിക്കു സഞ്ചരിച്ചെന്ന്! അതിനു കുറച്ചേറെ വട്ടം ചുറ്റേണ്ടിവരില്ലേയെന്ന ചിന്തയൊന്നും പ്രൊഫസറുടെ തലയ്ക്കകത്തേക്കു പോയിട്ടില്ല. ഏ കെ പൊതുവാളിന്റെ കേരളത്തിലെ കര്ഷക സമരങ്ങള് എന്ന 1978 ലെ പുസ്തകത്തില് കാണുന്ന ഈ അബദ്ധം ഉളുപ്പില്ലായ്മയുടെ വീരനായകന് തന്റെ My Struggles എന്ന അശ്ലീലത്തില് എടുത്തുകൊടുത്തത് ഈ ഗവേഷകന് പ്രൊഫസറും എടുത്തു വിളമ്പിയിരിക്കുകയാണ്. (ജാഥയെക്കുറിച്ച് ഏ കെ ഗോപാലൻ ആത്മകഥയിൽ പറയുന്നതു നോക്കുക: "
ഈ ജാഥ സൃഷ്ടിച്ച ഉണർവിനെ ശരിക്കും ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു. ലോകത്തിലെ പട്ടിണിജാഥകളുടെ ഇടയിൽ ഇത് അപ്രധാനമായിരുന്നില്ല. കാൽനടയായി 750 മൈൽ, 500 പൊതുയോഗങ്ങൾ. ഇവയിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുലക്ഷം ആളുകളോട് പ്രസംഗിച്ചു. 25,000 ലഘുലേഖകൾ വിറ്റു. ചില്ലറ നാണയങ്ങളായി 500 രൂപ പിരിച്ചെടുത്തു. കേരളത്തിലെ എല്ലാ താലൂക്കുകളിലേക്കും ചെറിയ ജാഥകളെ അയയ്ക്കാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു. ഈ ജാഥകളിൽ അനേകം പുതിയ
പ്രവർത്തകർ പങ്കെടുത്തു. 'പട്ടിണി പാട്ടുകൾ' എല്ലായിടത്തും കേൾക്കാമായിരുന്നു. (ഏ കെ ജി, എൻ്റെ ജീവിതകഥ, പേജ് 95, ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, 2007) )
ഇന്നത്തെ കോഴിക്കോടിന്റെയും കൊയിലാണ്ടിയുടെയും ചില ഭാഗങ്ങള് ചേര്ന്നതായിരുന്നു പഴയ കുറുമ്പ്രനാട്. (പുറം 41)അപ്പോള് കുറുമ്പ്രനാട് എന്നു പറഞ്ഞാല് എവിടെ വരും ഡോക്റ്ററേ എന്നു ചോദിക്കാതെ വയ്യ. ഇയ്യാള് തന്നെ വേണം കേരളീയന്റെ ജീവചരിത്രം രചിക്കുക. (Madras District Gazetteers സീരീസിലെ Malabar വോള്യം 1 (C. A. Innes) 1933 ലെ പതിപ്പിൽ 459-467 പേജുകളിൽ കുറുമ്പ്രനാട് താലൂക്കിനെയും അവിടുത്തെ പ്രധാനപട്ടണങ്ങളെയും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. )
1941-ല് ഇ എം എസിനെ പൊലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഗവണ്മെന്റ് റിപ്പോര്ട്ട് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു:ഇക്കാലത്തെപ്പറ്റി നമ്പൂതിരിപ്പാട് എന്തു പറയുന്നു എന്നു നോക്കാം.
നമ്പൂതിരി കമ്യൂണിസ്റ്റിനെ പിടികൂടിയതിലൂടെ മലബാറിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരന് അറസ്റ്റിലായി. ആ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനില്നിന്ന് അയാളുടെ പാര്ട്ടിയുടെ ഭൂഗര്ഭ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെ വിശദവിവരങ്ങളടങ്ങിയ രേഖകള് പിടിച്ചെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞു.
1940 ഒക്റ്റോബര് 29 ന് ഞാന് ഒരു ചെത്തുതൊഴിലാളി കുടുംബത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. തികച്ചും ഒന്നര വര്ഷക്കാലം ഞാനവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു.ബ്രിട്ടീഷ് ഗവണ്മെന്റിന്റെ രേഖ വരെ തട്ടിപ്പായി പടച്ചോ പ്രൊഫസറേ?
കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഗൂഢാലോചന കേസില് മോഹന് കുമരമംഗലം, പി. രാമമൂര്ത്തി, എന്നിവരോടൊപ്പം 1942ല് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട കേരളീയന് ബല്ലാരിക്കടുത്ത് ആലിപുരം സെന്ട്രല് ജയിലില് 1944 വരെ തടവുകാരനായിരുന്നു. (പുറം 104)വാസ്തവത്തില് കേരളീയന്റെ ഒരു ജീവചരിത്രത്തില് ഏറ്റവും പ്രാധാന്യം അര്ഹിക്കേണ്ട അധ്യായമാവേണ്ടിയിരുന്ന ഇക്കാര്യം ശ്ലോകത്തില് കഴിക്കുകയാണ് പ്രൊഫസര്. ഈ ഒറ്റ വാക്യം മാത്രമാണ് 125ഓളം പേജുള്ള ഇപ്പുസ്തകത്തില് ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ളത്.
വിട്ടയക്ക വിട്ടയക്കഇങ്ങനെ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര് എഴുതാനിടയുള്ള ഒരു ഹ്രസ്വകാലം (യുദ്ധം ജനകീയമായി പരിണമിച്ചതിനുശേഷവും ക്വിറ്റിന്ത്യാ പ്രക്ഷോഭത്തിനു മുമ്പുമായുള്ള കുറെ മാസങ്ങള്) ഇദ്ദേഹം കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണോ ഇതില്നിന്നു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്?
ഗാന്ധി നെഹ്റു വീരരെ!
വട്ടം ഞങ്ങള് കൂട്ടീടട്ടെ
ജപ്പാനെ ചതയ്ക്കുവാന്. (പുറം 95,96)
ഉരിയരി പോലും കിട്ടാനില്ലഎന്ന് 1943 ലെ ദുസ്ഥിതിയെപ്പറ്റിയും കേരളീയന് എഴുതിയിട്ടുണ്ടത്രെ. ജയിലിലിരുന്ന് എഴുതി അയച്ചുകൊടുത്തതാണോ? ആവാന് ഒരു വഴിയുമില്ല. അക്കാലത്തെ ജയിലവസ്ഥ അതനുവദിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല.
പൊന്നു കൊടുത്താലും
ഉദയാസ്തമയം പീടികമുമ്പില്
നിന്നു നരച്ചാലും. (പുറം 101)
മദ്രാസ്സില് വെച്ചു ഒളിവിലായിരുന്ന സുബ്രമണ്യശര്മ്മ (ശര്മ്മാജി), ഉമാനാഥറാവു, രാമമൂര്ത്തി, മോഹന് കുമരമംഗലം, സി എസ്സ് സുബ്രമണ്യം, ഹനുമന്തറാവു എന്നിവരോടൊപ്പം ഞാനും മദിരാശി കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഗൂഢാലോചനക്കേസ്സില് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആ കേസ്സില് ഒരു വര്ഷത്തിലേറെക്കാലമുള്ള റിമാണ്ടിനുശേഷം ഞങ്ങളെല്ലാം മൂന്നുവര്ഷത്തെ ജയില് ശിക്ഷക്കു വിധിക്കപ്പെട്ടു.ഇപ്രകാരം കേരളീയന് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയിലേക്ക് ഞാന് നടന്നെത്തിയ വഴി എന്ന ലേഖനത്തിലാണ് ഇങ്ങനെ എഴുതിയത്. (കെ എ കേരളീയന്, കര്ഷകര്ക്കായൊരു ജീവിതം, കെ കെ എന് കുറുപ്പ്, കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി, 2010, പുറം 67.)
In 1940, the British government launched the first Madras communist conspiracy case in which CS was sentenced to four years rigorous imprisonment, along with late leaders P.Ramamurthy, Mohan Kumaramangalam, Anumandha Rao (Andhra) S.Subramania Sharma and the present CPI(M) leader and former MP, R. Umanath.ഇക്കൂട്ടത്തില് കേരളീയനെന്ന കടയപ്രത്ത് കുഞ്ഞപ്പനമ്പ്യാരുണ്ടായിരുന്നെങ്കില് ഇവിടെയും അതുപോലെ മറ്റു പലയിടത്തും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരുമാത്രമായി വിട്ടുപോവാനിടയില്ല. കാരണം പ്രായംകൊണ്ടും പ്രവര്ത്തനംകൊണ്ടും കൂട്ടത്തില് രാമമൂര്ത്തിക്കൊപ്പം മൂപ്പുള്ള ആളാണ്. കോഴിക്കോട് ജന്മദേശമായുള്ള ഉമാനാഥ് എന്ന സി പി എം നേതാവിനു പറയാനാവും കേരളീയന് തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന്. 1970 ല് സജീവരാഷ്ട്രീയം ഉപേക്ഷിച്ച കേരളീയന്റെ ഭൂതകാലം ചികയാന് വലിയ താത്പര്യം ആര്ക്കും തോന്നിക്കാണില്ല.
മലബാറില് കോണ്ഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രവര്ത്തകര് കര്ഷകപ്രസ്ഥാനത്തിന് രൂപംകൊടുത്ത് പ്രവര്ത്തിച്ചു തുടങ്ങിയത് അഖിലേന്ത്യാ കിസാന് സഭ രൂപീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത മലബാറിലെ രാഷ്ട്രീയപ്രബുദ്ധതയുടെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. (ടി കൃതി, പുറം 33)അഖിലേന്ത്യാ കിസാന് സഭ രൂപീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പു 1935 ല് തന്നെ രൂപീകരിച്ച കര്ഷക സംഘങ്ങളിലൊക്കെ നമ്മുടെ സഖാക്കളുടെ പേരും നിറയെ കാണാം. എ വി കുഞ്ഞമ്പു, എം പി അപ്പുമാസ്റ്റര്, ഇ എം എസ്, ഇ പി ഗോപാലന്. പക്ഷേ ഈ ഗവേഷകന് 1933 ല് കോഴിക്കോട്ട് നടന്ന ഒരു യോഗത്തെപ്പറ്റി കേട്ടമട്ടില്ല.
"അഖിലേന്ത്യാ കിസാന്സംഘത്തിന്റെ ആവിര്ഭാവത്തിനു മുമ്പുതന്നെ കേരള കര്ഷകസംഘം എന്ന സംഘടന രൂപീകരിക്കാനുള്ള പരിശ്രമമാരംഭിച്ചിരുന്നു. കര്ഷകപ്രശ്നങ്ങളെയും ചുറ്റുപാടുകളെയും വിലയിരുത്താന് 1933 നവംബര് 5ന് കോഴിക്കോട് ടൌണ്ഹാളില് കേരളത്തിലെ പൊതുപ്രവര്ത്തകരുടെ ഒരു യോഗം മഞ്ചേരി രാമയ്യരുടെ അധ്യക്ഷതയില് സമ്മേളിച്ചു. യോഗത്തില് കെ. മാധവമേനോന് അവതരിപ്പിച്ച താഴെപ്പറയുന്ന പ്രമേയം പി കൃഷ്ണപിള്ള പിന്താങ്ങി:ഇതിനായി രൂപീകരിച്ച കമ്മിറ്റിയില് കൃഷ്ണപിള്ളയും കേരളീയനും ഇ എം എസ്സുമുണ്ട്. ഇതാണ് തുടക്കം. മലബാറിലെ കാര്ഷിക ബന്ധത്തെപ്പറ്റി ഗവേഷണം ചെയ്ത് ഡോക്റ്ററേറ്റ് സംഘടിപ്പിച്ച പണ്ഡിതന് ഇതറിഞ്ഞുകൂടെങ്കില് നാണക്കേടാണ്.
"കേരള കര്ഷസംഘം എന്നൊരു സംഘടന മലബാറില് ഒട്ടാകെ രൂപീകരിക്കാനും അതിന്റെ ശാഖകളായി താലൂക്ക് സംഘങ്ങളും അംശഘടകങ്ങളും ഏര്പ്പെടുത്താനും ഈ യോഗം തീര്ച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ യോഗം കര്ഷകരുടെ സാമ്പത്തിക ഉന്നതിക്കായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നതും ഉടനെതന്നെ വര്ധിച്ച നിലനികുതികൊണ്ടുണ്ടാവുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളെ ഗവണ്മെന്റിനെ വേണ്ടവിധത്തില് അറിയിക്കേണ്ടതുമാകുന്നു. (കെ കെ എന് കുറുപ്പ്, ആധുനിക കേരളം: ചരിത്രഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങള്, പുറം 62, ഭാഷാ ഇന്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്, 1995 (original edition 1982))
ലാലാ ലജ്പത്റായിയെ പഞ്ചാബിലെ ബ്രിട്ടീഷ് പൊലീസ് മേധാവി തല്ലിച്ചതച്ചതില് പ്രതിഷേധിച്ചായിരുന്നു ഇ എം എസിന്റെ ആദ്യത്തെ (പെരുന്തല്മണ്ണയില്) രാഷ്ട്രീയ സമരം- ആ കന്നി സമരത്തെപ്പറ്റി ഇ എം എസ് ഇങ്ങനെ എഴുതി. (കുഞ്ഞനന്തന് നായര്, എണ്പത് തികഞ്ഞ ഇ എം എസ്, ചിന്ത, 1990, പുറം 6)തുടര്ന്ന് കുഞ്ഞനന്തന് നായര് ഇ എം എസ്സിന്റെ ആത്മകഥയില്നിന്ന് ഉദ്ധരിക്കുകയാണ്. 1927-ലെ കാര്യമാണ് പറയുന്നത്. കുഞ്ഞനന്തന് നായര് ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഭാഗം സൈമണ് കമ്മീഷന്റെ വരവില് പ്രതിഷേധിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സമരത്തെപ്പറ്റി പറയുന്ന ഭാഗമാണ്, ഇടയ്ക്ക് ഇ എം എസ് ലാലാലജ്പത് റായിയെ പരാമര്ശിക്കുന്നുണ്ടെന്നുമാത്രം. ഈ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയ സമരത്തിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന സത്യാവസ്ഥ പക്ഷേ കുഞ്ഞനന്തന് നായര് പറയില്ല. കാരണം അത് ഇ എം എസ്സിന് അത്ര ഗുണകരമല്ല. വിദ്യാര്ത്ഥികള് യോഗം ചേര്ന്ന് പഠിപ്പുമുടക്കാന് തീരുമാനിച്ചിട്ട് നേരം വന്നപ്പോള് പേടിച്ച് ക്ലാസ്സില് കയറിയ ചരിത്രമാണത്. ജീവിതകാലം മുഴുവന് ഇ എം എസ് കൊണ്ടുനടന്ന ഭീരുത്വത്തിന്റെ മധ്യവര്ത്തി സമീപനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പൊതുപ്രദര്ശനം എന്നു പറയാം ഈ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയ സമരത്തെപ്പറ്റി.
ജന്മിയും കോണ്ഗ്രസ് നേതാവും ബി എക്കാരനുമായതുകൊണ്ട് ഇ എം എസ് എ ക്ലാസ് തടവുകാരനായിരുന്നു. (പുറം 10)ഇ എം എസ് ബി എ ക്കാരനല്ല. ബി ഏയ്ക്കു ചേര്ന്നയുടന് പഠിപ്പുപേക്ഷിച്ചാണ് ഇ എം എസ് ജയിലുകേറാന് കോഴിക്കോട്ടേയ്ക്കു പോയത്. ഏ ക്ലാസ് തടവ് എന്താണെന്ന് ഇ എം എസ് തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. "ഹോസ്റ്റല് ജീവിതം പോലെ" എന്ന്. ബോംബെ മേയറുടെ മകനായിരുന്ന ബട്ലീവാല കണ്ണൂര് ജെയിലില് ഉയര്ന്ന ക്ലാസ്സുകാരുടെ സൌകര്യങ്ങള് വേണ്ടെന്നു വെയ്ക്കുന്നതും ഉയര്ന്ന ധാര്മ്മികത മൂലം സഹതടവുകാരുടെ ആദരം നേടുന്നതും ഇ എം എസ് ജയിലു കേറുന്നതിനു മുമ്പാണെന്നും ഓര്ക്കുമ്പോള് ഇ എം എസ്സിന്റെ ജയില്വാസത്യാഗം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കാം.
"രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്ത്തകര്ക്ക് സാഹിത്യത്തിലെന്തു കാര്യം" എന്ന് മറുഭാഗത്തുനിന്ന് നോവലും കഥകളും എഴുതുന്ന രാഷ്ട്രീയമില്ലാത്ത സാഹിത്യപ്രവര്ത്തര് വാദിച്ചു. ഇക്കൂട്ടരെയാണ് ഇ എം എസും ദാമോദരനും കെ കെ വാര്യരും മറ്റും രൂപഭദ്രന്മാര് എന്നു വിളിച്ചു കളിയാക്കിയത്. (പുറം 56)അല്ല, ഇക്കൂട്ടരെയല്ല രൂപഭദ്രന്മാര് എന്നു വിളിച്ചത്. അത് ജീവല്സാഹിത്യകാരന്മാരായിരുന്ന മുണ്ടശ്ശേരിയെയും പോളിനെയും പിന്നീട് തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞപ്പോള് വിളിക്കാനുപയോഗിച്ച ശകാരപദമായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയുടെ ഏതു ലഘുചരിത്രത്തില് പോലും ഒരദ്ധ്യായമായി മുടങ്ങാതെ വരുന്ന കാര്യമാണ് ജീവല്സാഹിത്യം, പുരോഗമനസാഹിത്യം എന്നിവയൊക്കെ. ആ വക കാര്യങ്ങളില്പ്പോലും അടിസ്ഥാന ധാരണയില്ലാതെയാണ് കുഞ്ഞനന്തന് നായര് ഇ എം എസ്സിനെപ്പറ്റി കെരന്തം ചമച്ച് ഈ വിവരക്കേടുകളൊക്കെ തട്ടിവിടുന്നത്. തട്ടിപ്പും നുണയും മടികൂടാതെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന മാര്ക്സിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി പ്രസാധകക്കമ്പനിക്ക് ഈ വിവരക്കേടുകളൊന്നും പുത്തരിയല്ല. ഇ എം എസ് 1931ല് കറാച്ചിക്കുപോയെന്നൊക്കെ ഇ എം എസ്സിന്റെ ഒരു ഇന്ത്യന് കമ്യൂണിസ്റ്റിന്റെ ഓര്മ്മക്കുറിപ്പുകളില് എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അവര്ക്കുണ്ടോ ഈ വക കാര്യങ്ങളില് വല്ല വകതിരിവും.


ഇവിടെ വന്ന ബ്രാഹ്മണര് ഒരൊറ്റ സംഘമായി, ഒരു സ്ഥലത്തു നിന്ന്, ഒരു തവണ വന്നു കുടിയേറിപ്പാര്ത്തവരാണെന്നു വിചാരിക്കുന്നതിനു പകരം പല പ്രദേശങ്ങളില് നിന്ന്, പല തവണയായി, പല സംഘങ്ങള് വന്നുവെന്നു കരുതുന്നതാണ് കൂടുതല് യുക്തിക്ക് ചേര്ന്നത്. (ഇ എം എസ്, 1948, ടിയാന്റെ നിറക്കൂട്ടോടെ)
ഏതെങ്കിലുമൊരു സമൂഹം മുഴുവന് മറ്റൊരു രാജ്യത്തില്നിന്നുവന്ന് ഇവിടെ കുടിയേറിപ്പാര്ത്തുവെന്നുള്ളത് അസംബന്ധമാണ്. വടക്കേ ഇന്ത്യയില്നിന്ന് പലരും വന്നിട്ടുണ്ടാവാം. സിലോണില്നിന്നും വന്നിട്ടുണ്ടാവാം. പക്ഷേ, ഇന്നുള്ള ജാതികളില് ഒന്ന് മുഴുവന് വടക്കേ ഇന്ത്യയില്നിന്നു വന്നവരാണ്, മറ്റൊന്ന് മുഴുവന് ശ്രീലങ്കയില്നിന്നു വന്നവരാണ് എന്നുള്ളത് അസംബന്ധമാണ്. (ഇ എം എസ്, 1994)1994-ലെ പ്രസംഗത്തില്നിന്നുള്ള ഈ ഉദ്ധരണിയിലെ "ഒരു" ഇഷ്ടന് അങ്ങ് പോതിച്ചു. വ്യാഖ്യാനവും ചമച്ചു. വടക്കേ ഇന്ത്യ എന്നത് ഒറ്റ രാജ്യമല്ലെന്നാലോച്ചാല് തന്നെ ഇ എം എസ് 1994 ല് ഉന്നയിക്കുന്ന പ്രശ്നം നമ്പൂതിരിമാര് വന്നത് ഒറ്റ രാജ്യത്തുനിന്നാണോ അല്ലയോ എന്നതല്ല പുറത്തുനിന്നു വന്നോ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായോ എന്നതാണെന്നു സാമാന്യബുദ്ധിക്കു മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. സിപിഎമ്മുകാരേ, ഇ എം എസ്സിനെ വായിക്കാനും നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമെന്നതു കഷ്ടം തന്നെ. കാര്യമിതാണ്. 1947-48 കാലത്തെ പുസ്തകത്തിലെ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ആഗമനത്തെപ്പറ്റിയുള്ള നിലപാട് 1951-ല് തന്നെ ഇ എം എസ് തിരുത്തി. 1948-നുശേഷം ചില്ലറ പുസ്തകങ്ങള് വായിച്ച് ആഭ്യന്തര-ബാഹ്യ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെപ്പറ്റി ചില്ലറ മാര്ക്സിസ്റ്റ് അറിവു നേടിയ ഇ എം എസ് , നമ്പൂതിരിമാര് പുറത്തുനിന്നു വന്നവരല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. 1951-52 കാലത്തെഴുതിയ കേരളത്തിന്റെ ദേശീയ പ്രശ്നങ്ങള് എന്ന കൃതിയിലാണ് ഇദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ നിലപാട് തിരുത്തുന്നതെന്നാണ് വെപ്പ്. സഞ്ചിക 9-ല് ഈ പുസ്തകം ഉള്പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 1952ല് ഇംഗ്ലീഷില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൃതിക്ക് 1955ലായിരിക്കണം മലയാള പരിഭാഷ ഉണ്ടായത്. എന്തെന്നാല് 1955ലെ മലയാളം പതിപ്പിന് എന്നു പറഞ്ഞ് ഒരു മുഖവുരയും സഞ്ചിക 9-ലുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ വിവിധ ജാതികള് വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലായി വിവിധ പ്രദേശങ്ങളില്നിന്നു വന്നവരാണെന്നൂഹിക്കുന്നതിനെക്കാള് യുക്തിയുക്തമായിട്ടുള്ളത്, താരതമ്യേന സമത്വത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രാചീന കേരളസമുദായത്തില് അസമത്വങ്ങള് വളരാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ജാതികള് ഉളവായെന്നു കരുതുന്നതാണെന്നാണ് ഞാന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.ആ വിവരദോഷി ബ്ലോഗെറെ മുന്നില്ക്കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഇ എം എസ് ഇങ്ങനെ എഴുതിയതെന്നുതോന്നും. ഇങ്ങനെ നിലപാടു മാറ്റാനുള്ള കാരണം ഇ എം എസ് അടിവരയിട്ടുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. മാര്ക്സിസ്റ്റ് വൈരുദ്ധ്യസിദ്ധാന്തമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല അത്. 1951-52 കാലത്ത് ലേശം മാര്ക്സിസവും ചരിത്രവുമൊക്കെ പഠിച്ച് ഇ എം എസ് തള്ളിക്കളഞ്ഞ ഒരു നിലപാടിനെ 1994-ല് ഇ എം എസ്സിനെക്കൊണ്ട് പേറിക്കാന് പണിപ്പെടുകയാണ് വിദ്വാന്! (ഇ എം എസ് അതും അതിലപ്പുറവും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നതു ശരിതന്നെ.)
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില് ജീവിച്ചിരുന്ന ഴാന്ദെമ്യൂങ്ങാ, പതിനാലാം ശതകത്തില് പ്രശസ്തയായ ക്രിസ്റ്റീന് ദെപിഡാന് തുടങ്ങിയ ഫെമിനിസ്റ്റുകളാണ് സ്ത്രീപക്ഷ വേദാന്തത്തിന് വിത്തുപാകിയത്.ഈ മൂങ്ങ ആരാണ് ദേശാഭിമാനിക്കാരാ? ഒന്നു സ്പെല്ലിങ് നല്കിയാലും മതി. അതിനെപ്പറ്റി വിക്കിപീഡിയ റെഫെറെന്സ് ഡെസ്കില് ചോദിച്ചു. കിട്ടിയ മറുപടിയില്നിന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നത് താഴെപ്പറയുന്ന കക്ഷിയാവണമെന്നാണ്.
Jean de Meun or Jean de Meung (c. 1250 – c. 1305) was a French author best known for his continuation of the Roman de la Rose.സുകുമാരകലയിലെ മൂങ്ങ പോയ പോക്കു നോക്കണേ. ഇയ്യാള് ആണായിരുന്നു. ഇനി പറയാന് പോവുന്ന പെണ്ണൊരുത്തി (Christine de Pisan അവര് ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് മൂലമാതൃകയാണെന്നൊക്കെ ചിലര് പറയുന്നുണ്ട്) ഇദ്ദേഹത്തെ മാംസനിബദ്ധമായ രാഗത്തെ (സുകുമാരകല അനുകരിച്ചതാണേ) വര്ണ്ണിച്ചതിനു വിമര്ശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും റെഫെറെന്സ് ഡെസ്കില് ഒരാള് സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഈ പിഡാന് ഇതാ. Christine de Pisan. ഡ മറിഞ്ഞാല് സ, അല്ലേ?പതിനാലാം ശതകത്തില് പ്രശസ്തയായ ക്രിസ്റ്റീന് ദെപിഡാന് തുടങ്ങിയ ഫെമിനിസ്റ്റുകളാണ്.
മേരി വോള്സ്റ്റണ് ക്രാഫ്റ്റ് (Mary Wollstonecraft)വുള്സ്റ്റണ്ക്രാഫ്റ്റ് വോള്സ്റ്റണും ക്രാഫ്റ്റും എന്നു രണ്ടായി മാറുന്നു.
മേരി വോള്സ്റ്റണ് ക്രാഫ്റ്റ് (Mary Wollstonecraft) എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രഖ്യാതമായൊരു പുസ്തകമെഴുതിയത്- Vindication of the Rights of Woman (പെണ്ണവകാശങ്ങളുടെ സമര്ഥനം) 1772ലാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം വെളിച്ചം കാണുന്നത്.1772ല് ആയമ്മയ്ക്കു 13 വയസ്സോ മറ്റോ കാണും. 72 അല്ല 92 ആണ് വേണ്ടത്.
അരാജകത്വത്തിന്റെ ആചാര്യന്മാരില് ഒരാളായ വില്യം ഗോഗ്വിനെ-അദ്ദേഹം ഉറച്ച നിരീശ്വരവാദിയും ആയിരുന്നു-ജീവിതസഖാവായി സ്വീകരിക്കുമ്പോള് മേരി ഗര്ഭവതിയായിരുന്നു.സുകുമാരന് ടെസ്റ്റു ചെയ്തു.
കുഞ്ഞിന്റെ പിതൃത്വം പൂര്വകാമുകനുമായിരുന്നു.സുകുമാരന് പിതൃത്വപരിശോധനയും നടത്തി.
ആ കുട്ടിയാണ് ഫാനി മേരി വോള്സ്റ്റണ് ക്രാഫ്റ്റ്.അങ്ങനെയൊരു കുട്ടിയുണ്ടെങ്കില് അതിന്റെ തന്ത സുകുമാരന്മാത്രമാണ്. ഇനി വാസ്തവം ഇങ്ങനെ: വുള്സ്റ്റണ്ക്രാഫ്റ്റ് ഗില്ബെര്ട് ഇംലേയുമായി പ്രണയബന്ധത്തിലേര്പ്പെടുകയും ആ ബന്ധത്തില് 1794-ല് ഒരു കുഞ്ഞ് പിറക്കുകയും ചെയ്തു. കുഞ്ഞ് ഫാനി ഇംലേ. 1797-ലാണ് ഇവര് ഗോഡ്വിനെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നത്. ഏതാനും മാസങ്ങളാണ് ആ വൈവാഹിക ജീവിതം നീണ്ടത്. അതിനിടെ കാമുകന്റെ കുട്ടിയെയും പുതിയ ഭര്ത്താവിന്റെ കുട്ടിയെയും പെറാന് അവര്ക്കു സൌകര്യം പോരായിരുന്നു. വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോള് ഗര്ഭമുണ്ടായിരുന്നു എന്നുതന്നെയാണ് കാണുന്നത്. പക്ഷേ കൊല്ലങ്ങള്ക്കുമുമ്പുള്ള കാമുകന്റെ കുഞ്ഞിനെയല്ല, ഗോഡ്വിന്റെ കുഞ്ഞിനെ തന്നെ. പ്രസവിച്ചു കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് അവര് മരിച്ചുപോയി.
Make Women Rational Creatures, and Free Citizens and they will quickly become good wives...“(സ്ത്രീകളെ യുക്തിബോധമുള്ളവരാക്കുക, സ്വതന്ത്രരാക്കുക, എങ്കില് അവര് താമസിയാതെ നല്ല ഭാര്യമാരായിത്തിരും) പുരുഷ വിദ്വേഷമല്ല, സ്ത്രീപക്ഷവിചാരത്തിന്റെ ആധാരശിലയെന്ന് മേരി വോള്റ്റണ് ക്രാഫ്റ്റ്. നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.ആഹാ, എന്തൊരു ഫെമിനിസം! സുകുമാരന് ചരിത്രം പറയുക മാത്രമല്ല, അതില്നിന്നു പാഠം ചികഞ്ഞെടുത്തു ദേശാഭിമാനി വാരികയുടെ വായനക്കാര്ക്കു വിളമ്പുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല് സുകുമാരന് ഉദ്ധരിക്കുന്നത് തെറ്റായാണ്. that is-if men do not neglect the duties of husbands and fathers എന്നൊരു ഭാഗം കൂടി ചേര്ന്നാലേ ഉദ്ധരണി പൂര്ത്തിയാവൂ. അതു സുകുമാരന് സൌകര്യപൂര്വ്വം അങ്ങു വിഴുങ്ങി. അതുകൂടി ചേര്ന്നാലല്ലേ സി പി എം ഫെമിനിസം ശരിയായി വിളങ്ങൂ?
ലാങ്ഹ്യാം പ്ളേസ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ പ്രവര്ത്തനം തികഞ്ഞ ദിശാബോധത്തോടുകൂടിയായിരുന്നു.അങ്ങു തട്ടിവിട്ടേക്കുകയാണ്. ലാങ്ഹ്യാം പോലും! മണ്ണാങ്കട്ട. എന്തിനെപ്പറ്റിയാണ് പറയുന്നതെന്നോ എന്തിനാണ് പറയുന്നതെന്നോ അറിയില്ല. (കാശിന്റെ കാര്യം മറക്കാനിടയില്ല.)
ഇപ്പറഞ്ഞ ഫെമിനിസ്റ്റ് വിചാരത്തെ ബൂര്ഷ്വാ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അനുചിതമാവില്ല. അതിനോട് ആശയതലങ്ങളില് കലഹിച്ചുകൊണ്ടാണ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഫെമിനിസം എന്ന ചിന്താധാരയും അതിന്റെ പ്രസ്ഥാനരൂപവും അരങ്ങത്തുവന്നത്. ആദ്യകാല സോഷ്യലിസ്റ്റ് സാമൂഹ്യാത്മക വേദികളില് നിന്ന് - സെയിന്റ് സിമണ്, ഫൊറിയര്, റോബര്ട് ഓവന് മുതല് പേര് നയിച്ച സമവാദ പ്രസ്ഥാനത്തില്നിന്ന് - പുരോഗമനപരമായ പെണ്വാദം ഊര്ജമുള്ക്കൊണ്ടു.ഇവരൊക്കെ സോഷ്യലിസ്റ്റാണെന്നല്ലോ മാനിഫെസ്റ്റോ പറയുന്നത്. എവിടെനിന്നെങ്കിലുമൊക്കെ സുകുമാരനും കേട്ടുകാണും. ബൂര്ഷ്വായെ കണ്ടെത്തി. ഇനിപകരം വെയ്കാന് സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഫെമിനിസമെന്ന പദമെങ്കിലും വേണ്ടേ. പദത്തിനപ്പുറം ഒരു ചുക്കും സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഫെമിനിസത്തെപ്പറ്റി സുകുമാരന് പറയുന്നില്ല. എന്തിനു പറയുന്നു റോസ ലക്സംബര്ഗിനെയോ ക്ലാര സെറ്റ്കിനെയോ സുകുമാരന് കേട്ടമട്ടില്ല.
ആംഗ്ളോ -അമേരിക്കന് സ്ത്രീ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പാതയോരത്ത് റാഡിക്കല് ലെസ്ബിയനിസം (Radical Lesbianism) പൊട്ടിമുളക്കുന്നത് കാണായി. ഈ സവിശേഷ ഫെമിനിസ്റ്റ് ചിന്ത പൊക്കിപ്പിടിക്കുന്നത് ഒരു തരം 'സെപ്പെരിറ്റിസ'മാണെന്ന, ലിംഗവ്യത്യസ്തതയാണെന്ന ആക്ഷേപവുമുണ്ടായി. ഇതെ തുടര്ന്ന് ലെസ്ബിയന് സാഡോമസോക്കിസം (Lesbian Sadomasochism)ഒരു തട്ടുതകര്പ്പന് സംവാദമായി വളരുകയുമുണ്ടായി.ശരിക്കും തട്ടുതകര്പ്പന്തന്നെ!
ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റെവ, ഹെല് സിക്സൂ, ലൂസ്ഇരിഗറെ തുടങ്ങിയ പ്രതിഭാശാലികളായിരുന്നുഎലേന് സിക്സു എന്തായെന്നു കണ്ടില്ലേ. അതുപോലെ ലൂസ് ഇറീഗാറേയും.
ജൂലിയ ക്രിസ്റ്റോവയും സിക്സുസും ഇറിഗാറെയുമൊക്കെ ഇതാണ് ചെയ്തത്.എന്നു വേറെയൊരിടത്തു പറയുന്നുണ്ട്.
1981 ല് പുറത്തുവന്ന ബെറ്റി ഫ്രീഡന്റെ 'ദി സെക്കന്ഡ് സ്റ്റേജസ്' എന്ന പാഠവുംഫ്രീഡേന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ പേര് സെക്കന്ഡ് സ്റ്റേജ് എന്നേയുള്ളൂ. പ്ലൂരല് സുകുമാരന്റെ വകയാണ്.
1977 ല് പുറത്തിറങ്ങിയ ' A Literature of Their Own:' എന്ന പേര്കൊണ്ട് പുസ്തകത്തിലൂടെ ലൈന് ഷോ വാള്ട്ടര് ചെയ്തതും അതാണ്.Elaine Showalter സുകുമാര മലയാളത്തിലേക്കു മാറിയാല് ലൈനും ഷോയും പിന്നെ പലതും ആവും.